Tanıktır bu olaya Yeryüzünde olup biten Ama hiçbirini anımsamayan Güneş, ay ,yıldızlar Bir de Karedeniz li KAFKASLAR   1864 yılının mehtaplı bir gecesiydi Bir atlı tırmanıyordu Kafkaslara Başında kalpak,sırtında yamçı Bir düzlükte indi atından UZanıp yattı Toprak kokusu,su sesi,yaprak hışırtısı arasında Düşüncelere daldı Yüreğinde yenilginin acısı   Yüzlerce yıl süren savaş bitmiş, Göç başlamıştı şimdi Anayurdunda son gecesiydi Eline mızıkasını aldı Çalıp oynadı saatlerce Kan ter içinde kaldı.. Döndükçe parlıyordu ay ışığında belindeki Çerkes Kaması At oynatma havası çalıp atını oynattı sonra.. Ağıtlar söyledi göz yaşları içinde YO

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

aperim benim kardeşime  yazanın yüreğine senin eline sağlık

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Ya Rabbim bu ne duygu sağnağı böyle .. Yazanın elleri dert görmesin...... Bu tür zorunlu göçleri hiçbir toplumun yaşamaması dileği ile ..... Gerçi birde şu yönden bakmalıyız bu olaya bizi yani Çerkezleri bir arada tutan , yaşama bağlayan bir memleket özlemi var....

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

daha önce açıldığı için konu kilitlenmiştir

KafkasTeam : 25.09.2007 12:49:33 Tarihinde bu mesajı düzenledi..

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!