"ŞAHESER" HULUSİ ÜSTÜN     “ Anne oluncaya kadar evrenin merkezinde bizzat ben duruyordum.Baktığım nesneler benim beğenim ölçüsünde güzeldi, her şey benim uygun gördüğüm yerde duruyordu ve benim koyduğum adlarla tanımlıyordu kendini.Benim için dönüyordu dünya, her şey benim için vardı.Bir anlık isteğimin gerçekleşmesi uğruna dünyayı ateşe verebilirdim.Sonra minik büyülü bir el değdi yüreğime, anne oldum.Onu kollarıma aldığım ilk andan itibaren artık evrenin merkezinde çocuğum vardı.Artık o mutlu olsun diye yapıyordum herşeyi, o sevinsin, o haz alsın , o anlasın yeter. Annelik garip bir duygu.Bölünüyorsun sanki, bölünüp çoğalıyorsun ve senden

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!