Osman ÇELİK   Yaşı çoktan yüzü geçmişti. Köyün küçüğü büyüğü, "Nenof" diyordu O'na. Sadece bakkal Hağur Dede, "Nısaz" (2) diyordu. Nenof'un orta yaşlılığını tek O biliyordu. Nenof, iri kemikli, uzun boylu bir kadındı. Fazla şişman sayılmazdı. Hani, zayıf da denemezdi. Yüzündeki çizgiler derinleşmişti. Fakat, yanakları hâlâ kanlıydı. Başını, katolik rahibeler gibi, beyaz bir tülbentle sarardı. Geniş entarisinin üzerine, mutlaka siyah etekliğini çekerdi. Yaz-kış, siyah çorapla mestlerini ayağından eksik etmezdi.

Yalnızsa, minderinin üzerine bağdaş kurar, elinde tesbih saatlerce mırıldanırdı. Ama O, pek yalnız ka

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

bu yazıda benim gibi herkes ucundan kıyısından bir tutam kendi ninesini bulmuştur heralde.insanı duygulandırıyor.gerçekten çok güzel bir paylaşım ellerine sağlık

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!