Seteney Hanım, Psıj (kurban) Irmağının kıyısında çamaşır yıkıyordu. Irmağın öbür tarafında Nartların çobanı, inekleri otlatmaktaydı.

Çoban, Seteney'i görünce ırmağın kıyısına yaklaşarak onu seyretmeye başladı. Seteney, çok güzeldi, hem de gelenekleri en iyi bilen bir güzeldi. Çoban, gözünü Seteney'den bir türlü ayıramıyordu.

Nartların çobanı, Seteney'e şöyle seslendi:

-Ey, hiçbir güzelin yanaşamayacağı kadar güzel Seteney, bana doğru bir kez olsun bakar mısın?

Seteney bakınca çobanın kalbini ateşler sardı. Seteney'in de yüreği tutuştu, dizlerinin dermanı kesildi, suyun kıyısındaki taşın üstüne otu

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!