Yüreği çağlayan bir dost tanıdım
O yürekten öte git dedi bana.
Gözleri gülüyor, içi kanıyor
O derya önüne set dedi bana.

İstanbul mekanı Abhazya yurdu
Anafor’da baş köşeye oturdu
Kadıköy’de gördüm dilim tutuldu
Gel benim elimden tut dedi bana.

O da bir şairdir, şairin hası
Türlü kahramanlık yapmış atası
İstanbul’dan öte, İzmit yakası
Yüreğimden öte git dedi bana.

Anafor’un sarı saçlı güzeli
Yüreği yürekte olmuşum deli
Tanısaydım otuz sene evveli
Atın terkisine at derdi bana.

Grubumda saygı duyduğum insan
O melek yürekli, O güzel bir can
Herkes O’nu sever, O inci mercan
Dünyay

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Bana yazılan bu şiiri buraya taşıyan arkadaşa teşekkürler..

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!