Gri bir çerkeska giyerdi babam
Parlayan fişekliklerini anımsarım
Anamın eseriydi o çerkeska
Dikebiliyordu içinden gelirse

Ata bindiğinde babam kılığıyla
Her fişeklikte bir atımlık barut
Nice uzun yollar kat etse de
Oturduğu eyer her dem ilk hevesiydi

Toplantıya mı çifte mi her nereye gitse
Çerkeskası tam bedenine otursun isterdi
Düğünde buluştuğunda gençler
Çerkeskasız kimse oyuna çıkmazdı

İster kağnı çatalında oturan emekçi
İster general say sen onu
Giymemişse kadın elinden çerkeskasını
Utanmadan topluma katılmazdı

Bedeni süsler görkem katardı insana o kıyafet
Çerkeskasıyla tanınırdı kimdir o millet
Öldü

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!