Diasporada yaşayan Çerkeslerin kendi kültürlerini sürdürebilmeleri, kendilerini ifade edebilmeleri ne kadar olanaklı?     
 
 Zorlukları saymaya başlayalım; Anavatanından uzaktasın, yaşanan bir çok acı ve savaşların sonunda yeni bir coğrafyadasın, ayrı bir dil konuşuyorsun ve ayrıca kendi dilin de parçalı. Birimiz Konya’da, birimiz Düzce’de, birimiz Biga’dayız. Neredeyse yüzyıl köylerde kapalı, izole yaşam, kendi bildiklerine yeni bilgiler ekleyememişsin yıllarca. Aşık gibi insanlarımız çıkmış aramızdan, kültürümüzü korumaya soyunmuş ama bu kapalılığı aşmaya yetmemiş, sadece bir arada oluşa bir tut

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!

Zaman ve para ne yazikki sozde aydinlarin fikirlerini degistiriyor.Necdet Hatam buna en buyuk ornektir..Katilmadigim bir nokta var hem kapaliliktan ve zorunlu birliktelikten bahsediliyor hemde sehirlerde ki dernek ortamini kulturel aşınmaya sebep oldugunu belirtiyor.simdi zorunlu birliktelikten dogan bir ortamda bilincsiz bir yasami elestirirken dernek ortaminda da bilincli bir kultur erozyonuna isaret edilmis ve buna sebep olarak turkcenin kullanilmasi olmus.kuzey kafkas kultur derneginin amaci ve misyonu sayesinde , bircok cahil insan kimliginin bilincine vardi.Ulusal bilinci artan insanlarin cerkesce konusmamasinin sucu tamamen o kisiyle alakalidir bunu ortama ve zamana yuklemek

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!