Uzun zamandır rahatsızdı, hepimiz kaçınılmaz sonu biliyorduk ama bilmek beklemek değilmiş. Abhazya’ya her gidişimin öncesinde kalbime doğup içimi kamaştıran güneş, bu kez kara bulutlarla kaplı. Krasnador üzerinden Abhazya’ya ulaşmaya çalıştığım uzun yol boyunca boğazımda bir düğüm taşıyorum. Vize sorununu, taşıt sorununu aşıp liderine ve yurduna ulaşmaya çalışan, dolambaçlı yollardan, dağlardan kendine bir geçit arayan diasporalılar iç burukluğumu katlıyor. Abhazya’ya ulaşır ulaşmaz üstümüzü bile değiştirmeden Ardzınba’nın evine gidiyoruz. Halk, O’nun sevgili halkı, naaşının önünden bir sel gibi aktığı için naaşın önünde çok kısa süre durabiliyorum ve kendimi dışarı attığımda daha önce naaş

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!